życie

Nie chcę już być każdym

sigf 925x540 - Nie chcę już być każdym

Nie chcę już chcieć wszystkiego. Chcę tylko tego, czego chcę naprawę. Chcę tylko tego, co jest dla mnie ważne. Bez niekończącego chwytania się otwierających się przede mną nowych możliwości, których wcale nie pragnę i które są nie dla mnie.

Sztuka tracenia czasu to prawdziwa sztuka. Dobre tracenie czasu polega na tym, że wcale się go nie traci. Złe tracenie czasu to powolne tracenie życia, kawałek po kawałku, na rzeczy, których się potem żałuje.

Jak przestać porównywać się z innymi, gdy inni ludzie nieustannie robią to za ciebie? Robią to bez przerwy odkąd w przedszkolu powiedzieli ci „popatrz na Marysię, jak pięknie je marchewkę”. podczas, gdy ty rzucalaś tym warzywem o ścianę, i to się nigdy nie kończy, jest tylko inna marchewka. Myslę, że tu tkwi źródło chwytania się rzeczy, których wcale nie chcesz, które ci nie wychodzą i wpędzają we frustrację: w porównywaniu się, w spełnianiu cudzych oczekiwań.

Tak naprawdę powinno się z tego wyleczyć zanim na dobre wejdzie się w dorosłość, ale to nie jest takie łatwe. Jesteśmy uczeni nierozpoznawania własnych pragnień bo od małego realizujemy nie swoje scenariusze. Mamy, taty, nauczyciela, społeczeństwa.

Produktywność, multitasking, rozwój, nieustanny wzrost, work-life balance, całe wszystko. Pieprzyć to.

Kiedy byłam mała chciałam być wszystkimi ludźmi naraz. To ogromny balast. Wcale tego nie chcę. Wcale mnie to nie interesuje. Chcę się w końcu skupić. Na rzeczach, które są ważne. Na tym, co kocham. Na tym, kim chcę być. Odciąć wszystko, czym gardzę. Inaczej zwariuję. Taki plan na nową dekadę XXI wieku.

Komentarz (1)

  1. Dobry plan. Dołączam się z ochotą. 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.